|
Indie
Średnie temperatury
OpisIndie zajmują większość subkontynentu indyjskiego, ich powierzchnia wynosi 3 287 263 km2. Północna granica Indii przebiega wzdłuż potężnego łańcucha Himalajów, ciągnącego się z południowego wschodu na północny zachód i oddzielającego Indie od Chin. Początki ewolucji tych najwyższych i najmłodszych gór na świecie sięgają ery jurajskiej (80 mln lat temu), kiedy wielkie płyty lądu podzieliły się na dwie części: Laurazję na półkuli północnej oraz Gondwanę na półkuli południowej. Masa lądu, na którym dzisiaj leżą Indie, oderwała się od Gondwany i dryfowała po powierzchni ziemi, zderzając się wreszcie z Laurazją. Kolizja twardych skał wulkanicznych Indii z miękką, osadową skorupą Laurazji doprowadziła do wypiętrzenia się łańcucha Himalajów. Proces ten zresztą trwa do dziś, gdyż każdego roku Himalaje rosną o kilka (maksymalnie osiem) milimetrów.Himalaje nie są pojedynczym pasmem - tworzy je kilkanaście łańcuchów górskich, rozdzielonych malowniczymi kotlinami, do których należy dolina Kullu, znajdująca się na terenie Himachal Pradesh, a także Kotlina Kaszmirska oraz nepalska dolina Katmandu. Najwyższym indyjskim szczytem jest Kanczendzanga (8598 m). Za Himalajami rozpościera się sucha i nieurodzajna Wyżyna Tybetańska, której niewielka część (Ladakh) znajduje się również w Indiach. Pasmo Siwalik, najdalej wysunięte na południe przedgórze Himalajów, urywa się nagle, przechodząc w Nizinę Hindustańską. Nizina Hindustańska obniża się bardzo powoli, tak że różnica wysokości pomiędzy Delhi, a obszarem wokół Zatoki Bengalskiej wynosi zaledwie 200 m. Największa rzeka Indii, potężny święty Ganges, nawadniający północną część niziny, ma swoje źródło w Gangotri, a w dalszym swym odcinku (czyli za niziną) łączy się z inną wielką rzeką - Brahmaputrą. Na północnym zachodzie, na terenie Ladakhu, znajduje się źródło Indusu, który w dalszym biegu skręca ku ziemiom należącym do Pakistanu, stając się główną rzeką tego kraju. Północno-wschodnią granicę kraju stanowi przedgórze Himalajów, oddzielające Indie od Myanmaru (Birma). To właśnie w tym miejscu Bangladesz otoczony jest z trzech stron terytoriami należącymi do Indii, których wschodnia granica dochodzi prawie do morza. Na południe od Niziny Hindustańskiej rozpościera się wyżyna Dekan, ograniczona na wschodzie i zachodzie dwoma pasmami górskimi, biegnącymi równolegle do wybrzeża. Ghaty Zachodnie są wyższe i bardziej rozległe niż położone po drugiej stronie półwyspu Ghaty Wschodnie. Oba pasma spotykają się daleko na południu, w górach Nilgiri. Największymi rzekami w tej części kraju są Godawari i Kryszna, które biorą początek we wschodniej części Ghatów Zachodnich, przepływają przez Dekan, po czym wpadają do morza na wschodnim wybrzeżu. Na zachodzie Indie oddzielone są od Pakistanu trzema wyraźnie wyodrębniającymi się regionami. Na północy leży Kaszmir, do którego roszczą sobie prawa oba te państwa. Zachodnia granica Indii opiera się o himalajskie łańcuchy górskie, które następnie przechodzą w nizinny obszar Pendżabu, kończący się pustynią Thar, położoną w zachodniej części Radźasthanu. Obszar ten, mimo że suchy i nieurodzajny, jest jednym z najpiękniejszych zakątków w kraju. Trudno sobie wyobrazić, że w przeszłości tereny te pokrywał gęsty las. Odkrycia dokonane w 1996 r. przez paleontologów sugerują nawet, że 300 mln lat temu mieszkały tu dinozaury i inne prehistoryczne zwierzęta. Stan Gudżarat oddzielony jest od pakistańskiej prowincji Sind bagiennym obszarem zwanym Ran of Kutch. W porze suchej (XI-IV) mokradła wysychają, a na powierzchni pozostają jedynie pojedyncze solne wysepki. W porze deszczowej (VI-VIII) obszar ten zamienia się w wielki zbiornik wodny.Wzdłuż wschodniego krańca Zatoki Bengalskiej ciągną się Andamany i Nikobary. Chociaż archipelagi te politycznie należą do Indii, geograficznie są bliższe Birmie i Indonezji. Atole koralowe, znane jako Lakkadiwy, leżą w odległości ok. 300 km na zachód od Wybrzeża Malabarskiego na Morzu Arabskim i stanowią północne przedłużenie archipelagu Malediwów. Na archipelag Andamanów składa się ok. 300 górzystych wysp, pokrytych niegdyś gęstymi lasami, które obecnie, ze względu na gwałtowny rozwój urbanistyki, zostały częściowo wycięte. Otoczone rafami koralowymi brzegi wysepek są urozmaicone licznymi głębokimi wcięciami i zatoczkami, które stanowią doskonałe naturalne przystanie. Składające się z 19 wysp Nikobary cechuje płaska powierzchnia i obecność raf koralowych. Wyjątek stanowi jedynie Wielki Nikobar, którego najwyższy punkt sięga 642 m. Ze względu na liczne strumienie i potoki, wyspa jest jedyną w archipelagu, która ma własne zasoby wody pitnej. Lakkadiwy składają się z 24 wysepek rozrzuconych na łącznej powierzchni około 22 km2. Wszystkie są atolami koralowymi (uformowanymi wokół podwodnych wulkanów), chylącymi się łagodnym łukiem ku zachodowi. Płaskie laguny chronią je przed zgubnym działaniem południowo-zachodnich monsunów. KlimatIndie są ogromnym krajem, nic więc dziwnego, że warunki klimatyczne na północy są całkowicie odmienne od tych, jakie spotyka się na południu. Kiedy na nizinach panuje upał, mieszkańcy Ladakhu, położonego wysoko w Himalajach, z utęsknieniem czekają, aż stopnieje śnieg zalegający górskie przełęcze.Najwięcej turystów pojawia się w Indiach podczas chłodniejszych, zimowych miesięcy (listopad-marzec). Jeżeli ktoś wybiera się w Himalaje, to wspomniany przedział czasowy nie jest zbyt odpowiedni, gdyż jest tam zbyt zimno. Górskie eskapady najlepiej planować od kwietnia do września, co jednak nie jest regułą, wszystko bowiem zależy od regionu i momentu nadejścia pory deszczowej i monsunów W Indiach zasadniczo są tylko trzy pory roku: gorąca, deszczowa i chłodna. Turyści zamierzający zwiedzać kraj powinni przyjechać tu zimą (XI-II), chociaż nie jest to regułą i w dużym stopniu zależy od specyfiki regionu.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||